Osmanlıda Aşiretlerin İskanı

İnternetin yaygınlaşması ile birlikte her tür bilgiye ulaşmanın kolaylaştığı bir zamanda, bir çok kişi, bağlı olduğu Aşiret inin, ailesinin yada oymağının geçmişine ve yaşadığı yerin tarihine dair bilgisini artırmak için çaba göstermektedir. Bu bağların bulunması ve derli toplu olarak internet üzerinde sunulması, folklorik tarih ve etnografik tarih açısından önemlidir. Bu konu günümüze değin pek çok araştırmacı tarafından işlenmesine ve üzerinde ayrıntılı yerel çalışmalar yapılmasına rağmen henüz bütünüyle değerlendirilebilmiş değildir. Aşiretler Meselesinin bütünüyle kavranılabilmesi için daha epey bir yol alınması gerektiğine inanmaktayım.Bu site bu çabanın ürünüdür.

Bu bağlamda, bugüne kadarki, bilinen şeceresinde yaklaşık 60 ( altmış bin ) kişiden fazlasını bulunduran, Boz-Ulus teşekkülü içerisindeki, Oğuzların Bayad koluna tabi bir konar-göçer topluluğunun, XVII.yüzyılın son çeyreğinden bugüne, Nur Dağları ( Amanos Dağları ) üzerinde, Güneyde yerleşik çevre aşiret ve cemaatlerle birlikte, nasıl gelişip büyüdüğünü göstermesi bakımından Bu Site bir örnektir.

XVII.yüzyılın ikinci yarısında, Konya Larende ( Karaman ) den çıkıp, Boz-Ulus Türkmen 'lerinden Dulkadir Oğulları Beyleri tarafından yönetilmekte olan Maraş'a , oradanda XVIII.yüzyılın son çeyreğinde, Aşık Hasan ( Konyalı ) nın diliyle;

Çok güzelsin, gavur dağı.
Başın meltem duman şimdi.
Yaylaların gül,gülüstan.
Benim halim, duman şimdi.

dediği Abacılı ya yerleşmeleri uzun bir zaman almıştır. Sizinde, göçer olun yada olmayın, ailenizden duyduğunuz, buna benzer bir yerleşme serüveninizin olduğunu hatırlayacaksınız.

Tarihi Vesikalar da Abacılı adına 1690 yıllarında Payas ve Bilan ( Belen ) etrafında Tüfenk-Endaz Neferatı yerleşik bir oymak olarak rastlamaktayız. Fakat 1713 tarihli Murat Paşa Köprüsü ve Saylak Mevkiine İskan Edilen Oymaklar içerisinde Abacılı adında bir oymağa rastlamadım. Bu yerleşmeye dair bu vesikadan başka elinde vesika bulunduranların bizi bilgilendirmesinden memnuniyet duyarız.

Osmanlı İdaresinin zorunlu iskan ile ilgili zorlayıcı tavrına karşı, "Türkmenlerin ötedenberi müracaat ettikleri kurtuluş yolu, iskan mıntıkalarını bırakıp tekrar gezginci hayata başlamaktı. İşte Cenup Anadolu ve Hatay Türkmenleri de 18. asır başlarında yer yer yeniden gezginci hayata başladılar."(1) tesbitine karşın bu cemaatin uzun yıllardan beri bu yörede yaşamış olduğu en azından 1780 yılından bugüne yaşayanların şeceresini bilmekteyiz.

1308 (1891) yılı Halep Vilayet Salnamesinde İskenderun Kazası Abacı Nahiyesi ve Meclisi:
1 Nahiye Müdürü, 3 Üye. olarak görülmekte.

Bugün Abacılı adıyla bir köy bulunmamasına rağmen, H.1321 ( 1903 ) tarihli Halep Vilayet Salnamesi nin 395. sahifesinde, İskenderun kazasının havi olduğu 13 köyden biri, Abacılı Uğurlu ve diğeride Abacılı Güzelli'dir. Ve bugün genel olarak bu yöreye ve insanlarına da Abacılı denmektedir.

1 - A.Faik Türkmen Mufassal Hatay Tarihi s.586.

Aile Ağaçları